Rachmaninov — Sonate voor cello en piano in g-mineur, op. 19: III. Andante
Derde deel van de cellosonate van Sergej Rachmaninov, gespeeld door celliste Lidy Blijdorp en pianiste Natasja Douma tijdens een concert in Castricum op 29 maart 2014.
pianiste · dichteres
Muziek laat je voelen dat je leeft
Muziek voel je in je tenen
Muziek voel je van je haren tot
Het uiterste stuk van je benen
Natasja Douma kreeg haar eerste pianolessen van haar grootmoeder, de concertpianiste Roeli Schijf-Verhoog, en studeerde bij Jan Wijn aan het Conservatorium van Amsterdam. Inmiddels is zij een veelgevraagd duopartner, kamermusicus en begeleider — op podia in heel Europa en op televisie in Podium Klassiek.
Naast de vleugel zoekt ze de juiste toon in woorden: haar gedichtenbundels Brandend Vuur en Water van de Tijd bieden herkenning en troost waar muziek ophoudt en taal begint.
Luister & kijk
Hoofdstuk een
Solorepertoire, liedbegeleiding en kamermuziek — van de concertzaal tot de televisiestudio.
Derde deel van de cellosonate van Sergej Rachmaninov, gespeeld door celliste Lidy Blijdorp en pianiste Natasja Douma tijdens een concert in Castricum op 29 maart 2014.
Natasja begeleidt Mayte Levenbach, Salomé Bonnema en Felicia Bao in De Wereld Draait Door.
Registratie van een deel van het slotconcert van de Mahler en Schubert Masterclass 2011 in de Beurs van Berlage op 10 april 2011, door Karolina Hartman (mezzosopraan) en Natasja Douma (piano). Uitgevoerd worden drie liederen van Franz Schubert: Am Fenster, Abendstern en Nachtstück.
Hoofdstuk twee
Woorden voor momenten waarop ze moeilijk te vinden zijn — over afscheid en vriendschap, maar ook gewoon over pubers.
Water van de Tijd
De tijd heelt alle wonden... Nou, helen weet ik niet Maar het water van de tijd Verzacht wel het verdriet
De hoekige kanten van de pijn Slijten met de tijd Ze worden langzaam rond van vorm Verliezen hun stekeligheid
Het water van de tijd Stroomt steeds weer langs de pijn Eens zal het water niet meer Zo onrustig, golvend zijn
Het stromende water masseert de pijn Die als steen is vormgegeven En geeft de steen haar zachte vorm Gevormd naar jouw leven
Vriendschap laat je voelen dat jij bijzonder bentVriendschap laat je merken dat iemand jou echt kentVriendschap voegt iets heel unieks toe aan je hele levenVriendschap is een uiteindelijk een onmisbaar gegeven
Vriendschap geeft de ruimte om jezelf te kunnen zijnVriendschap laat je delen alle vreugde, alle pijnVriendschap is iets wat een ieder van ons nodig heeftGewoon een vriend die zelfs zijn eigen leven voor je geeft
Een vriend om mee te lachen, mee te huilen, mee te pratenEen vriend om voor te vechten, je frustraties bij te latenEen vriend die voor je klaar staat en één die áchter je staatEen vriend die ook je vriend blijft als je misstappen begaat
Al snap je soms niet waaraan je zo'n vriendschap hebt verdiendHet is heerlijk om te zeggen: Ik, ik heb een vriend!
Een deel van mij ging met jou meeEn is nu steeds bij jouDat stuk vertelt jou elke dagHoeveel ik van je hou
Het vertelt je dat ik aan je denkDat ik bij jou wil zijnDat ik je lieve lijfje misEn je handjes, mooi en klein
Het zegt je dat ik jou weer zieLater, is dat niet fijn?En heel soms wens ik eventjesDat het snel 'later' zal zijn...
Bedankt dat je bij ons mocht zijnAl was het maar voor evenJe bent de waardevolste schatOoit aan mij gegeven
Op zolder staat een grote kistWaarin ik met tussenpozenAllerlei dingen heb gedaanIn grote en kleine dozen
Elke keer als er iets gebeurdeWaarvan ik dacht: "Nu even niet"Dan deed ik het netjes in een doosjeOp een plek die niemand ziet
Er kwam een dag dat plotselingDe kist niet wilde sluitenIk duwde op de dekselMaar de troep, die kwam naar buiten
Ik dacht: "Nou ja, vooruit,""Ik pak dat ene doosje aan""Als ik dat heb opgeruimd""Dan zal het sluiten beter gaan"
Maar na het opruimen van dat doosjeGing de deksel niet meer dichtEn heb ik mij uit pure noodzaakOok maar op de rest gericht
Steeds als ik dacht: "Dit was het dan"Dan zat er nog één inEn af en toe vroeg ik mij af:"Wat is hiervan de zin?"
Op het eerste gezicht ziet zo'n kistEr misschien wat netter uitAls je elke keer, met zorgvuldigheidDie zware deksel sluit
Maar langzaamaan leer ik één ding:Die kist die moet niet dicht!Het is juist beter dat de dingenGoed worden belicht
Wees open naar jezelfWees open naar de anderenAlleen dán kan jij je diepste ikIn een gelukkig mens veranderen
Mijn kindje lief, zo klein en teer geborenVan nu af zul je altijd bij ons horenIk blaas een kusje van mijn handdat gaat op zoek naar jouen fluistert zachtjes op de windhoeveel ik van je hou.
Dag kindjelief, al zag ik je maar evenik zal je dragen in mijn hart mijn hele levenJe straalt nu aan de hemel als een sterAl lijk je misschien soms een beetje verIk weet dat jij dichtbij mij bentEn dat je op ons wachtDat zie ik als ik naar je kijkBij het vallen van de nacht
Dag kindjeklein, je schijnt nu op de aardeJe bent een ster van onschatbaar grote waarde
Heel vaak wordt het onderschatMen denkt: "Het komt wel goed"Maar vergeet dat je daarvoor steedsWeer heel hard knokken moet
Echt niet altijd, iedere dagMet opgestroopte mouwenMaar met liefde en respectEn wederzijds vertrouwen
Een relatie is iets mooiEen band tussen twee personenEen verbondenheid waar je steedsDe liefde aan elkaar moet tonen
Achterover zitten is makkelijkVerwachten dat het goed zal blijvenToch zal dan de nonchalanceRespect en liefde doen verdrijven
Door volledige inzet en alertheidTijd hebben en maken voor elkaarAlleen door voor elkaar te vechtenHoud je jouw relatie 'daar'
Daar waar hij was toen het begonDaar waar hij altijd hoort te zijnVol liefde en verdraagzaamheidZonder eenzaamheid en pijn
Vanzelfsprekendheid is dodendBlijf elkaar je hart steeds gevenAlleen dán zal je vol van puur gelukJe leven sámen leven
Dwarrelend en dartelendDuikelend en zwevendIk lig hier en ik kijk naar jouEn voel mij plots weer levend
Jouw allermooiste liedgezangJouw aller prachtigste geluidVlakt alle moeheid, alle tranenVlakt alle nutteloosheid uit
Hoe zou het zijn om daar te vliegenOm zo volledig vrij te zijn?Om, wat hier beneden groot lijktVan bovenaf te zien, heel klein?
Ik vlieg een stukje met jou meeIn gedachten, en genietIk vlieg een stukje met jou meeEn vergeet zo even mijn verdriet
Omhoog, omlaag, van links naar rechtsMijn hart zingt met jou meeEven los van alles hierJij en ik, wij twee
De ontwikkeling van kind naar puber, is echt prachtig om te zienHet ene deel voelt al zo groot, het andere nog klein misschienIneens is alles stom en raar, je zet je tegen alles afWat volwassen mensen doen, is in jouw ogen saai en maf
Stiekem kijk je alles af, kopieert de kleinste zakenAlles waarvan jij vermoedt dat ze jou volwassen makenLangzaamaan verander je van een jochie in een ventJe verandert totdat jij geen meisje maar een dame bent
De hormonen gieren keihard door je lijf van top tot teenEn daardoor gaan er duizenden emoties door je heenWat is het prachtig om te zien dat zo'n lijf, slungelig grootOok nog zo genieten kan, bij de ouder, op z'n schoot
Gewoon nog even kind zijn, even onbezorgd en kleinDoe maar rustig aan mijn schat, je kan nog altijd volwassen zijn!
De tijd heelt alle wonden...Nou, helen weet ik nietMaar het water van de tijdVerzacht wel het verdriet
De hoekige kanten van de pijnSlijten met de tijdZe worden langzaam rond van vormVerliezen hun stekeligheid
Het water van de tijdStroomt steeds weer langs de pijnEens zal het water niet meerZo onrustig, golvend zijn
Het stromende water masseert de pijnDie als steen is vormgegevenEn geeft de steen haar zachte vormGevormd naar jouw leven
Ik mis je, ik mis jeSteeds een beetje meerDe tijd heelt alle wondenMaar toch doet het nog zo'n zeer
Ik wil ook niet stoppen jou te missenZo houd ik jou dicht bij mijMaar de scherpe pijn mag stoppenGaat die ooit voorbij?
Ik mis je lieverd, ik mis je zoIn gedachten omhels ik jouIn gedachten zeg ik tegen jouHoeveel ik van je hou...
Perfectionisme, het is mooiTot op een zeker puntHet punt waarop je zelf merktDat je met minder niet echt kunt
Dat je niet kan accepterenDat er ook nog punten zijnWaar het 'perfect zijn' heel ver weg isWaar je nietig bent en klein
Pas als echt alles is 'gelukt'Dan kan je trots en happy zijnMaar komt er ooit wel zo'n moment?Waarschijnlijk niet en dat doet pijn
Moet dan alles tiptop zijn?Ordelijk en fraai?Zou dat niet onmenselijk zijn?Voorspelbaar en ook saai?
Toch ligt het steeds weer op de loer;Je spreekt jezelf hard toe:"Wanneer komt nou toch eens de dagdat ik alles perfect doe?"
Besef dat het zó ook goed isPerfect is niet alleenDat je nooit meer fouten maaktWant dat kan echt geen één
Perfect is lief zijn voor jezelfVertrouwen en ook zachtheidGeloof in wie je werkelijk bentEerlijkheid, oprechtheid
Toegeven dat niet alles luktDaar oké mee leren zijnZeggen: "Ik ben niet perfect""En dat is reuze fijn!!"
Waardeer wie je van binnen bentVoel liefde en respectOmdat je bent zoals je bent:Jezelf en dus perfect!
Hoofdstuk drie
Twee gedichtenbundels — inspiratie en troost in dichtvorm.
gedichtenbundel · ISBN 9789048429103
Gevoelens zijn vaak moeilijk in woorden te vangen. Wat zeg je tegen iemand die net zijn kind heeft verloren? Hoe breng je onder woorden hoeveel je van iemand houdt? Twijfel je aan jezelf of aan je geloof? 'Brandend vuur' bevat gedichten die bij de auteur opkwamen toen zij zelf met deze vragen werd geconfronteerd. De bundel bevat echter ook alledaagse grappige gedichtjes en kan in vele gevallen een inspiratie en troost zijn.
gedichtenbundel · ISBN 9789048432943
Als vervolg op haar succesvolle bundel Brandend Vuur is de gedichtenbundel Water van de Tijd verschenen. Opnieuw is Natasja erin geslaagd de juiste toon te vinden voor haar gedichten, die veelal herkenning oproepen of mensen tot steun zijn. Een aanrader voor iedereen — niet alleen als je in moeilijke situaties niet zelf de juiste toon kunt vinden, maar ook ter ontspanning en inspiratie.
Bestel bij bol.comHoofdstuk vier
Natasja Douma kreeg haar eerste pianolessen van haar oma, de concertpianiste Roeli Schijf-Verhoog. Ze vervolgde haar studie aan de School voor Jong Talent aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag bij Jan Boumans en Marcel Baudet.
In 1989 begon ze haar HBO-studie bij de bekende Nederlandse pianist Jan Wijn aan het Conservatorium van Amsterdam, waar ze de diploma's Docent Musicus en Uitvoerend Musicus behaalde. Daarna vervolgde Natasja haar studie liedbegeleiding bij Rudolf Jansen, die zij in september 2000 met onderscheiding afrondde.
In juni 2022 behaalde Natasja haar masterdiploma, met onder meer een uitgebreid artistiek onderzoeksproject gericht op de cellosonate van Sergej Rachmaninov.
Natasja is een veelgevraagd duopartner, kamermusicus en begeleider, die veelvuldig optreedt in Nederland en internationaal in Frankrijk, Duitsland, Hongarije, Oostenrijk, Zweden, België en Luxemburg. Ze is met regelmaat te zien in het tv-programma Podium Klassiek, waar zij de Jonge Helden begeleidt.
Sinds 1998 werkt ze als coachpianist aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, waar ze vele jonge artiesten heeft begeleid en begeleidt op weg naar professioneel musicus.